Rejs wokół Rugii
Termin: 25.04 - 2.05.2009 r.

Wyruszamy na żeglarską majówkę, aby spędzić miło tydzień pływając bez specjalnego planowania trasy po wodach wokół wyspy Rugia. Jacht bierzemy w Szczecinie i płynąc wewnętrznymi wodami przez Wolgast wychodzimy na Greifswalderboden. W ciągu tych kilku dni odwiedzamy Peenemunde, Greifswald, Stralsund i kilka pomniejszych porcików.
Co, gdzie zwiedzać - odsyłam do przewodników i do zamieszczonych tu zdjęć. Chciałbym tylko dodać kilka uwag natury tzw. ogólnej. Wody, o których mówię są wspaniałym akwenem, nad którym aż gęsto od zabytkowych miasteczek. Infrastruktura brzegowa - mariny nie ustępujące chorwackim - bogactwo przyrody (zwłaszcza ptactwa) i spokojne, osłonięte rozlewisko stwarzają idealne warunki do uprawiania żeglarstwa w wersji "light" np. z rodziną.
Przy dobrej prognozie można śmiało wyskoczyć na Bornholm lub do Kopenhagi.
Nie mogę zrozumieć polskich żeglarzy omijających te wody i spędzających czas na skrajnie zatłoczonych i zas...Mazurach. A władzom polskich nadbrzeżnych miejscowości sugerowałbym pojechać do Stralsundu czy Greisfwaldu na naukę, jak stworzyć przyjazny żeglarzom region i jak na tym zarabiać spore pieniądze.

Janusz Garduła

S/Y „Gedania"

21-28.03.2009

Benalmadena (Malaga)-Ceuta-Gibraltar-Benalmadena

Pomysł rejsu narodził się jesienią przy stoliku w „Starym Porcie", na zasadzie „popłyńmy gdzieś...". Szybkie sprawdzenie czy jest dość chętnych, mail do STAP-u - dają nam łódkę w fajnym terminie, więc płyniemy. Rezerwacja biletów samolotowych w „Norwegian Air" idzie wyjątkowo sprawnie, potem zostaje tylko czekanie.

Nareszcie- wynajęty mikrobus (parę szklaneczek whisky), Okęcie (parę szklaneczek whisky), samolot (parę szklaneczek whisky)- nikt już nie boi się latać samolotem. Potem tylko taxi i... JEST. Maszty górują nad mariną. Następnego dnia wieczorem- po zwiedzaniu Malagi- wychodzimy do Ceuty. Wieje 6B, więc załoga składa w dużej liczbie hołd Neptunowi, a ja zachwycam się moim kapitańskim salonikiem. Jach pokazuje co potrafi, o świcie redukujemy żagle, żeby nie być w porcie zbyt wcześnie. Cumujemy do stacji benzynowej- jedyne miejsce w marinie gdzie jest dość głęboko. Następnego dnia wynajęty mikrobus wiezie nas na zwiedzanie Maroka. Warto- zobaczyć z bliska arabską medinę- to jest coś. Wracamy obładowani pamiątkami, w tym wspaniałym dywanem (cena wyjściowa 1000EUR, cena zakupu 160EUR). Następnego dnia krótki przelot do Gibraltaru. Robi się bardzo niefajnie- w porcie uderzenia wiatrów spadowych ponad 40 kn, a wszystkie mariny odmawiają gościny- brak miejsca. Za radą bosmana płyniemy kilkanaście mil dalej do portu milionerów- Sotogrande- gdzie cumujemy bez problemów, a załoga jedzie autobusem zwiedzać „The Rock", czyli Gibraltar. Wracają syci wrażeń i obładowani wolnocłowymi zakupami. Najwięcej opowiadań jak zwykle o małpach.

Pozostaje nam już tylko spokojny, silnikowy przelot do Benalmadena.
Parę siwych włosów więcej na mojej głowie po parkowaniu tyłem bez steru strumieniowego (właśnie nawalił) i koniec.
Żegnaj Gedanio. Było fajnie, więc pewnie wrócimy.

Janusz Garduła

s/y ZAWISZA CZARNY
6 - 12 X 2003
GDYNIA - VISBY - LIEPAJA - GDYNIA

Załoga (ze Starego Portu):

Janusz Garduła
Wilhelm Oki Okarmus
Bartłomiej Tajchman
Robert Wierzbicki
Wlasnie wrociliśmy z morza - z pokladu "Zawiszy Czarnego", gdzie mieliśmy zaszczyt byc oficerami, pod kapitanem Wojtkiem "Garbatym" Plewnia. Przezycie nie lada - 36 metrow pokladu jednak robi swoje.. ale ja nie o tym :) Zaloga w polowie skladala sie z niepelnosprawnych - ludzi z zespolem Downa. Byl to rejs integracyjnej druzyny harcerskiej Nieprzetartego Szlaku z Trojmiasta, pracujacy z "misiami" wlasnie.

Bardzo sie balem tego rejsu - nie mialem z takimi ludzmi wczesniej wiekszego kontaktu. Na poczatku mieszane uczucia - czlowiek na codzien nie majacy styku z ulomnosciami psychicznymi boi sie ich i nie wie za bardzo jak sie w stosunku do niepelnosprawnych zachowac. Szczegolnie kiedy podczas kilku pierwszych godzin rejsu i co za tym idzie rozkolysu "rozkladowi" ulega wiekszosc "zdrowej" czesci zalogi :) Ciezko takiego zaloganta "pogonic" do lin, albo glosno krzyknac na niego z jakims rozkazem... Tylko cierpliwosc i spokojne polecenia, co w warunkach morskich, szczegolnie pazdziernikowych "wypasionych trojek", przychodzilo mi na poczatku z trudem... Opieka podczas posilkow, podwojna, jezeli nie potrojna uwaga nad tym, co taki zalogant robi, gdzie jest, czy jest prawidlowo wpiety, czy jest cieplo ubrany dodatkowo dodaje dodatkowo pracy do normalnych czynnosci oficera wachtowegoDla nich zawsze nalezalo miec czas, odpowiadac na ich kazde pytanie i za kazdym razem wysluchac ich historii, jakakolwiek ona by nie byla. Ogromna szkola tolerancji, wlasnego opanowania i spokoju. Z jednej strony wieksza niz zwykle robota, z drugiej - radosc na twarzach przejetych wachta "misiach", ich niesamowite zaangazowanie w najprostsze nawet roboty pokladowe, fascynacja samodzielnym sterowaniem kilkusettonowym szkunerem, duma z pelnienia wachty trapowej - dla takich momentow warto bylo to wszystko robic.

Pelen podziw dla Marka Kaczanowskiego, druzynowego, za organizacje tego rejsu - ja plynalem z nimi raptem tydzien, a Jego druzyna pracuje z "misiami" juz prawie dziesiec lat... Pelen szacunek. Okazuje sie ze osoba z zespolem Downa moze zupelnie sprawnie, a moze nawet czasem i sprawniej niz wielu "zdrowych" pelnic obowiazki zaloganta, w co poczatkowo nie moglem uwierzyc. A praca z nimi to ogromna szkola tolerancji i nabrania dystansu do samego siebie, szkoda ze rejs sie skonczyl w zasadzie w momencie, gdy zaczelismy na dobra sprawe dopiero ich poznawac i orientowac sie kim sa...

Jesteśmy bardzo, bardzo z rejsu zadowoleni, zobaczyliśmy, ze oprocz planowania dalekich rejsow, mozna zrobic cos rownie dobrego na wlasnym "podworku". Jezeli tylko bedziecie mieli okazje poplynac z niepelnosprawnymi, niezaleznie od ich ulomnosci - zrobcie to - im tez sie cos od zycia nalezy, na pokladzie sa rownie przydatni jak kazdy, a zadowolenie na twarzy takiego zaloganta rekompensuje wszystkie trudnosci. Ja w kazdym razie planuje w przyszlym roku, jezeli tylko bedzie sie dalo, znowu tak pozeglowac...

Opis pochodzi z wiadomości wrzuconych na pl.rec.zeglarstwo kilka dni po rejsie © by Bart27 & Co. :).